Geoair

Luchtkwaliteit langs wegen volgens Standaard Rekenmethode 1

Luchtkwaliteit staat momenteel sterk in de aandacht. Ook recente uitspraken van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State wijzen hierop.

De eisen en grenswaarden met betrekking tot luchtkwaliteit zijn opgenomen in hoofdstuk 5, titel 2, van de Wet milieubeheer (Wm) en is op 15 november 2007 in werking getreden. Omdat dit deel van de wet handelt over luchtkwaliteit staat deze ook wel bekend als de ‘Wet luchtkwaliteit’. De Wet luchtkwaliteit implementeert de EU-kaderrichtlijn luchtkwaliteit en de daarbij behorende eerste tot en met vierde EU-dochterrichtlijn in de Nederlandse wetgeving. In deze wet zijn normen (grenswaarden en plandrempels) vastgesteld voor onder andere de concentraties zwaveldioxide (SO2), stikstofdioxide (NO2), zwevende deeltjes (fijn stof, PM10), koolmonoxide (CO) en benzeen (C6H6) in de lucht.

Deze wet vervangt het Besluit luchtkwaliteit 2005. Tegelijk met het inwerkingtreden van het nieuwe hoofdstuk 5 in de Wet milieubeheer zijn nieuwe regelingen van kracht geworden. Alle regelingen onder het Besluit luchtkwaliteit 2005 zijn hiermee komen te vervallen.

In paragraaf 4.2 van de regeling beoordeling luchtkwaliteit 2007 (Rbl2007) staan de algemene regels voor het door middel van berekeningen bepalen van de gevolgen voor de luchtkwaliteit langs wegen. Artikel 71, eerste lid, geeft aan dat de gevolgen voor de luchtkwaliteit langs wegen bepaald moeten worden volgens Standaard rekenmethode 1 (SRM1) of 2 (SRM2), al naar gelang het toepassingsgebied.

Geoair is het programma van DGMR voor de berekening van de luchtkwaliteit langs (binnenstedelijke) wegen die vallen onder het toepassingsgebied van Standaard Rekenmethode 1 (SRM1). In het programma Geoair is SRM1 geïmplementeerd (artikel 71 lid 1 van de Rbl2007). Er is dan ook geen speciale goedkeuring van dit programma door de minister nodig. De resultaten uit het programma Geoair komen overeen met het alom goedgekeurde programma CARII voor luchtkwaliteitberekeningen langs binnenstedelijke wegen.

De gebruikersinterface (aanzicht en gebruik) van Geoair is gelijk aan die van Geonoise. Geonoise-gebruikers die ook berekeningen voor luchtkwaliteit uitvoeren zullen zich dus meteen thuis voelen. De resultaten van de berekeningen worden gerelateerd aan de normen (grenswaarden en plandrempels), zoals omschreven in de ‘Wet luchtkwaliteit’.

Met Geoair kunnen de concentraties van alle verontreinigende stoffen in de Wet luchtkwaliteit bepaald worden en getoetst worden aan de grenswaarden. Een groot voordeel, ten opzichte van bijvoorbeeld CARII, is dat concentraties en overschrijdingslocaties ook grafisch zichtbaar gemaakt worden.

Alhoewel Geoair ook op zichzelf kan worden gebruikt biedt juist de combinatie met Geonoise extra mogelijkheden. Een Geonoise geluidsmodel kan namelijk rechtstreeks worden gebruikt in Geoair. Hierdoor kan snel een complete luchtkwaliteitskaart worden opgesteld. Een voor de hand liggende toepassing hierbij is een koppeling met een verkeersmodel. Dit is zowel mogelijk vanuit Geoair als vanuit Geonoise. Het jaarlijks actualiseren van de luchtkwaliteitskaart en/of het tussentijds doorrekenen van alternatieven kan hierdoor op zeer efficiënte wijze gebeuren.

X